Soms val ik ineens uit het verhaal in mijn hoofd.

Alsof ik naar een film kijk in plaats van er de hoofdrol in te spelen.

Het is een neutraliteit die niet kil en afstandelijk voelt, niet saai of platgeslagen, maar juist vol en tevreden.

Op dat soort momenten is het zó helder dat de gedachten die mijn leven weven niet de ultieme waarheid zijn.

Maar zodra ik de ervaring probeer te pakken, te begrijpen, of zó te analyseren dat ik het later misschien kan reproduceren, is het oude verhaal weer terug.

Ik heb de laatste jaren vaak in die prettige situatie verkeerd, alsof ik een glimp opvang van dat wat niet tijdelijk is, maar eindeloos creatief en solide.

Soms duurde het een dag of iets langer, meestal is het van korte duur.

Het zijn momenten om te onderzoeken en naar te verlangen.

Als het gedoe, het vermoeiende mentale geneuzel, even wegvalt, ontstaat er een onbeschrijflijk gemak, een duizelingwekkende eenvoud, die intens compleet voelt.

Het is alleen niet te forceren.

Jammer, absoluut, maar dat is niet de eindconclusie.

Wat me namelijk is opgevallen, is dat die unieke helderheid dan wel verdwijnt, maar er toch een lijntje overblijft naar dat grotere, dat ruimere (en die woorden doen het geen recht want waar ik het over heb is letterlijk grenzeloos).

Die connectie is intens waardevol gebleken, want het gevoel van diepere verbondenheid is nooit helemaal weg, en geeft altijd een beetje lucht, speelruimte, en hoop.

Ik heb geen idee hoe het leven zou zijn als ik me altijd een betrokken getuige zou voelen van wat zich binnenin mij afspeelt, in plaats van er volledig door te worden opgeslokt.

Jarenlang is het mijn grote streven geweest om die staat te bereiken, maar ik geloof inmiddels dat ik daar maar bar weinig over te zeggen heb.

De diepere connectie die nooit echt verdwijnt heeft me in heel veel gevallen enorm geholpen, het is een niet-mentaal, intuïtief weten dat ik niet ben afgesloten van het grote mysterieuze geheel wat niemand kan beschrijven maar waar we allemaal van gemaakt zijn, en vanuit die verbondenheid gebeurt altijd van alles.

Het is misschien nog steeds een verhaal, maar het voelt aan alle kanten lichter.

—

(Foto door @andyadcon, voor Unsplash)