Ik ben er eerlijk gezegd een beetje allergisch voor, het begrip ‘mindset’.

Vooral in combinatie met succes!, en winnen!, en ‘het leven pakken wat je verdient!’

Dingen met een uitroepteken.

Maar waarom?

Waarom omarm ik het niet gewoon, als ik élke dag bezig ben met verandering?

Nou, daar zijn verschillende redenen voor.

Nummer één: ik snap eigenlijk niet wat het is.

Als je het begrip opzoekt kom je uit op definities als ‘een mindset is een manier van denken of een mentale houding die iemand aanneemt’.

Oké.

Natuurlijk bepaalt je manier van denken grotendeels hoe je naar de wereld en naar jezelf kijkt, en hoe je dat allemaal ervaart.

Maar welk deel daarvan is de mindset?

En waar zit die mindset dan precies?

En hoe verander je ‘m eigenlijk, en hoe lang gaat dat duren?

Want als ik íets weet over mensen en het leven dat ze leiden, is het wel dat het veranderen van je gedachten een nogal zinloze exercitie is.

Die komen en gaan gewoon, en doen waar ze zin in hebben.

En in plaats van ze stuk voor stuk te veranderen, wat natuurlijk járen gaat duren en ook nog eens nooit klaar is, kun je ze veel makkelijker leren negeren.

Dus.

Oh ja, ik had het over verschillende redenen, dus hier is nummer twee:

Het komt op mij altijd nogal drammerig en druk en oppervlakkig over, die hele zelfhulpafdeling van het manipuleren van je mindset.

En het is net als bij ‘manifesteren’ (het aantrekken van wenselijke dingen door ze heel graag te willen en alvast voor je te zien en te voelen): als het mislukt, dat gedoe met die mindset, is het altijd jouw schuld.

Als je je mindset niet succesvol weet te veranderen, ligt dat altijd aan je mindset.

Zo ken ik er nog wel een paar.

En dan nummer drie:

Ik vind het vooral veel te ingewikkeld en te vaag.

Het klinkt kansrijk hoor, met al die uitroeptekens en ‘krachtige gedachten denken’ en ‘gewoon in jezelf geloven’, en het klinkt ook super logisch, maar een mindset is natuurlijk gewoon een idee, een concept.

Niemand ter wereld heeft ooit een mindset gezien of vastgehouden, omdat het een manier van spreken is, en geen ding.

Ga dát maar eens veranderen.

De makkelijkste manier om een lekker leven te leven, om helder en fris en met plezier door je dagen heen te stappen, om je vaker feestelijk te voelen, is niet eindeloos sleuren aan de rare, onvoorspelbare en onbetrouwbare kermis in je hoofd, maar juist ál je ideeën niet meer serieus nemen.

En dat is geen kwestie van mindset, maar van onderzoeken wat er vóór en achter en rondom al dat denken zit, en daar lekker tegenaan gaan leunen.

Lekker simpel, en bizar krachtig.

Kijk maar naar jonge kinderen: nul mindset, over het algemeen, maar een heerlijk vrij en uitermate succesvol leven.

Misschien kunnen we het daar eens over hebben?