Cadeautje

Waarom doe ik het eigenlijk nog?

Jarenlang postte ik op 22 oktober een stukje over stoppen met drinken.

In 2012 gebeurde dat: 14 fucking jaar geleden.

Met hangen en wurgen.

Met vallen en opstaan.

Je kent de verhalen wel.

Ik verwachtte destijds dat stoppen genoeg was, dat het universum de volgende dag voor de deur zou staan met grote gouden cadeaus.

“Alsjeblieft Marnix, goed gedaan, indrukwekkend hoor, nou mag je gelukkig zijn!”

Maar niks was minder waar.

25 jaar verstoppertje spelen had me letterlijk klein gehouden.

Ik was emotioneel ongeveer een kind en had geen idee hoe je met het leven omging.

Enfin, daar kwam ik dus ieder jaar weer op terug.

Behalve in 2025, want toen was ik het vergeten.

Haha.

En dit jaar dan?

Dit jaar is er dit stukje.

Het wilde gisteravond even geschreven worden.

 

Als een klein gouden cadeautje.