Dit is waarom veranderen zo ongelooflijk lastig is:

Je wil het wel én je wil het niet.

Het is een soort levend dilemma.

En dus ga je keihard op en neer, zonder dat je er ook maar enige grip op lijkt te hebben.

‘Ik wil echt níets liever dan stoppen met drinken want ik merk dat de kwaliteit van mijn leven in het geding is, dat mijn relaties onder spanning staan, dat mijn ideeën minder worden, en ik meer en meer geïrriteerd en gefrustreerd ben.’

Ik wil het ECHT.

Maar hoe dan?

Want als je met al je goede bedoelingen aan de slag gaat en je alcoholloze dagen probeert door te komen, komt de andere kant van het dilemma omhoog.

‘Ik wil het wel, op zich, maar het hoeft niet per se vandaag, zeker niet nu alles heel ingewikkeld en stressvol is en ik deze extra spanning er echt niet bij kan hebben, en dus is dit niet het juiste moment, ik kan altijd opnieuw stoppen, maar nu niet.’

En daar ga je dan.

Je goede voornemens verpletterd.

Je mooie plannen getorpedeerd.

Je rotsvaste overtuiging verkruimeld.

‘Ik wil wel, maar ik wil ergens ook helemaal niet.’

Ik wil van deze gewoonte af, maar ik heb ‘m zo hard nodig.

Ik wil opstaan met een helder hoofd, maar durf niet zonder roesje naar bed.

Ik wil autonoom en in vrijheid leven, maar hoort drank eigenlijk ook niet gewoon bij vrijheid?

Voors en tegens.

Ja en nee.

Plus en min.

Zóveel gedoe, uiteindelijk, zóveel ingewikkelde shit, dat de weg van de minste weerstand meestal de route naar de Gall & Gall blijkt.

Herken je dat?

Die verwarring van ‘dit keer weet ik ZEKER dat ik ga stoppen’!, en dan drie uur later de fles of het glas weer aan je mond zetten?

Je bent niet de enige.

Dit is waar mensen met een verslaving elke dag mee moeten leven.

Het dilemma.

Stuur me een berichtje als je er genoeg van hebt.

(Foto door @shootervision, voor Unsplash)