De conclusie: hoogbegaafd.

Een oude vriend wees me er een paar dagen geleden op, naar aanleiding van een paar blogs die ik had geschreven.

‘Heb je daar wel eens aan gedacht Marnix, het is echt overduidelijk?!’

Ja nee dus.

En in al die jaren dat ik tegenover uiteenlopende therapeuten zat is het ook niet één keer geopperd.

Als je kijkt naar het rijtje ‘symptomen’ is dat echt onbegrijpelijk!

Diepe existentiële eenzaamheid.

Dingen niet kunnen uitleggen die voor mij zó logisch zijn.

De ongemakkelijke ervaring dat je intens anders bent dan bijna iedereen, en je dus maar weer feilloos aanpassen (wat een van je talenten is).

Precies aanvoelen wat er in iemand leeft en vaak weten wat ze gaat zeggen.

Feilloos stemmingen oppikken.

Metabewustzijn: niet alleen de wereld zien vanuit jouw gezichtspunt, maar ook jezelf weer zien bínnen die wereld, alsof je bent uitgezoomd.

Een boek van meer dan 200 pagina’s schrijven in 5 dagen (inclusief voorwoord, achterflaptekst, en hoofdstukindeling).

Of 4 blogs schrijven in 15 minuten.

Heel goed in taal maar geen interesse in of verstand van grammatica.

Continu nieuwe programma’s en cursussen starten en er na een week weer mee stoppen wegens saai en tegenvallend.

Eindeloos geduldig en soms geen 2 seconden op iets kunnen wachten.

Bijna omvallen van verveling als het in een gesprek over koetjes en kalfjes gaat.

Sociale energie die volledig op is na een paar uur op een feestje (want dat is gewoon keihard werken).

Talloze verslavingen om maar niet te hoeven voelen.

Depressies en grote angsten en geen aansluiting bij de ‘normale’ wereld.

Romantische relaties die voornamelijk groteske fantasieën bleken.

Duizend dingen tegelijk denken, en van daaruit een miljoen nieuwe creëren, volautomatisch en razendsnel.

Nooit kunnen stoppen met denken.

Situaties ‘proeven’ in plaats van er alleen maar gedachten over hebben.

Bijna gék worden van autoritair gedrag (‘hoezo stel jij iets voor omdat je een pet draagt?’).

Onbenullige kritiek van mensen die je niet kent die er kilometers diep inhakt.

Van dolblij naar intens somber in enkele seconden, maar ook de andere kant op.

Non-stop zelfkritiek en genadeloze analyse van alles om je heen.

Bijna nooit echt tevreden zijn.

En nog honderd andere dingen, minstens.

Natuurlijk was er direct ook dat ambivalente gevoel rondom het begrip ‘hoogbegaafd’ (oh, ben ik dan ineens specialer? En laten we wel wezen: hoe slim ben ik eigenlijk?), maar dat was voornamelijk onwetendheid.

Er was vooral veel, heel veel herkenning.

Vallende kwartjes als dominostenen.

Troostende context.

‘Het leven wordt voorwaarts geleefd, maar achterwaarts begrepen’, zei Kierkegaard.

Hij had een punt.

#hoogbegaafd #hoogbegaafdheid #gifted

(Foto door @thatsherbusiness, voor Unsplash)