Veel mensen noemen het ‘Zen’.

Een staat van opperste relaxedheid.

Niet gek te krijgen.

Stoïcijns met een vleugje stoned.

Erg lekker.

Maar kun je überhaupt zo leven?

Zit het eigenlijk wel in je?

En waar dan, precies?

Moet je er jaren voor op een kussen zitten, duizend ijsbaden nemen, of moet je alles opgeven en wegwezen, en in een vliegtuig naar Bali of Nepal?

Is het een kwestie van keihard werken en doorzetten en discipline?

Nee hoor.

Het is eigenlijk super simpel.

Zen is hoe we geboren worden.

Baby’s zijn Zen, van nature.

En daar doen ze niks voor, en daar weten ze niks van, en daarvoor hoeven ze nergens heen.

Je hebt het dus al, je kunt het al.

Het zit er al, zelfs nu.

Gewoon een kwestie van herkennen.

Zonder gedoe, mínder gedoe.

Wel zo chill, toch?

(Mail me om dat samen te onderzoeken.)