Sommige mensen stoppen in één keer.

Sommige in drie jaar.

Sommige stoppen met horten en stoten.

En voor sommige mensen gaat het gladjes.

Sommige mensen beginnen eerst nog tien keer.

Weer andere doen of nemen het nog één keer en hebben het dan wel gezien.

Sommige mensen hebben een aantal pogingen nodig.

Sommige zijn er gewoon klaar mee.

Het gebeurt ook regelmatig dat mensen met het ene stoppen, en dan het andere oppikken.

Kan allemaal.

Want stoppen is persoonlijk en uniek.

Zó uniek dat je er eigenlijk niet eens een plan voor kunt maken.

Het heeft niets te maken met stokken achter de deur, zelfkastijding, hard zijn voor jezelf, of ‘de juiste instelling’.

Het gaat er niet om dat je het feilloos doet, dat stoppen en nooit meer omkijken de enige ware manier is en de rest betekent dat je hebt gefaald.

Bullshit.

Stoppen is persoonlijk en uniek, en hoe lang het precies duurt en hoe complex het zal worden weet niemand.

Stoppen heeft geen eenduidig gezicht.

Het ziet eruit zoals het eruit ziet.

Stoppen is uniek, net als jij.