‘Ja maar hoe leer ik dan durven?!’

Het antwoord is oncomfortabel.

Door te durven.

Het is niet anders.

Je kunt niet veilig in een hoekje gaan zitten nadenken en dan op een dag vol bravoure en moed opduiken, vól theoretisch zelfvertrouwen.

Sommige dingen zijn niet te bereiken via een shortcut.

Veel dingen, denk ik zelfs.

Er moet tenminste íets van pijn of ongemak ervaren worden om de zaak aan het rollen te krijgen, en die pijn en dat ongemak moeten regelmatig terugkeren (als je tenminste geïnteresseerd bent in groei en meer ervaring).

Waar het schuurt en wringt, is waar het uiteindelijk sterker wordt.

Dingen durven doe je niet door een boek te lezen.

Je kunt je erdoor laten inspireren, maar er kómt een moment dat je met de billen bloot moet en de praktijk in.

Ik moet in dit verband wel eens denken aan de coachopleiding die ik zo’n twee jaar geleden geadverteerd zag op Facebook.

Een half jaar studeren en je officiële Life Coach Certificaat zou binnen zijn.

In de kleinere lettertjes zag ik staan dat ook echt met mensen werken tijdens de opleiding optioneel was.

Tja.

Je kunt natuurlijk niet leren coachen zonder te coachen.

Je kunt niet leren dingen te durven zonder dingen te durven.

Afleren wat je eng vindt begint in de regel met doen wat je eng vindt, in elk geval een beetje.

Niet leuk, misschien, maar wel simpel.

—

(Foto door @yloryb, voor Unsplash)