Kun je nog poepen zonder telefoon?

Daar dacht ik zojuist aan toen ik op de wc zat en mijn hand automatisch op weg was om te gaan doen wat hij de afgelopen jaren heeft geleerd te doen.

Grijpen.

Klikken.

Swipen.

Switchen.

Ik vroeg het mezelf terwijl ik naar mijn nog donkere en ongeactiveerde scherm keek.

Dat wonderlijk veelzijdige apparaat dat we overal mee naartoe nemen.

Onze lifeline.

De brenger en leverancier van alles wat we zo belangrijk (zijn gaan) vinden.

En toen legde ik hem weer weg, om even heel bewust die aandrang en dat ongemak te voelen.

Niet omdat ik zo graag moreel superieur wil zijn, maar omdat ik me realiseer dat de énige manier om weer een beetje controle terug te krijgen het regelmatig en stelselmatig afwijzen van de gewoonte is.

Geen idee hoe jij erover denkt, maar ik vind het eigenlijk niet prettig om zo in de ban te zijn van iets (daar heb ik meer dan genoeg ervaring mee), en daarom blijf ik waakzaam, in elk geval af en toe, als ik er toevallig aan denk.

Is op de wc én op je smartphone zitten de ultieme vorm van multitasken, en hoort het gewoon bij de moderne mens?

Heeft het überhaupt zin om die vanzelfsprekendheid aan de kaak te stellen (laat staan moord en brand te schreeuwen)?

Dat kan ik niet voor jou bepalen.

Het is maar net waar je behoefte ligt.

 (Foto door @curology, voor Unsplash)