Ervaringsdeskundigen zijn tegenwoordig overal.

Mensen die door een herkenbare uitdaging zijn gegaan, een bepaalde ziekte hebben overwonnen, of zich door een specifieke situatie heen hebben geworsteld en daar nu verlost van zijn.

De ex-verslaafde gaat vervolgens werken met alcoholisten.

De persoon die niet langer meer depressief is helpt voortaan anderen met hun chronische neerslachtigheid.

De vrouw die zo diep getroffen werd door het overlijden van haar partner, vindt vervulling in het begeleiden van mensen die door hetzelfde heen gaan.

Of de voormalig kankerpatiënt zet zich in voor mensen in een vergelijkbare situatie.

Ik vind het mooi en waardevol, en vooral een hele goeie ontwikkeling.

Maar ik heb wel een voorbehoud.

Want iemand die een heel persoonlijke ervaring heeft met iets heftigs en impactvols, is niet automatisch een goede hulpverlener, coach, of therapeut.

De ervaringsdeskundige zal moeten leren om haar schat aan kennis en wijsheid te ontsluiten voor zoveel mogelijk verschillende mensen.

Niet iedere alcoholist is hetzelfde.

Niet iedereen die rouwt of chronisch bang is, lijkt op ieder ander met dezelfde kenmerken of in een vergelijkbare situatie.

Soms is je eigen ervaring zó uniek en persoonlijk, dat anderen zich er nauwelijks in herkennen, ook al ‘lijden ze aan hetzelfde’.

In dat soort situaties zul je dus een vertaling moeten maken en een universelere aanpak ontwikkelen om aansluiting te vinden, de ander tegemoet te komen, en de heling te beginnen.

Ik denk dat de meeste ervaringsdeskundigen uiteindelijk geweldig werk kunnen verrichten, vaak misschien wel beter dan iemand met alleen maar boekenkennis, maar het is geen vanzelfsprekendheid.

Op dagelijkse basis mensen helpen is een unieke vaardigheid.

Het vraagt om meer dan de vibe die jij hebt overgehouden aan je persoonlijke worsteling, alhoewel die abstracte kwaliteit wel het verschil kan maken.

Vergelijk het maar met een hele talentvolle en succesvolle voetballer die coach wil worden en eerst zal moeten leren coachen, en dat wat voor deze superster zo intuïtief en vanzelfsprekend is, leren vertalen naar iets dat overdraagbaar en praktisch is.

De potentie is er absoluut, de kennis is van onschatbare waarde, en er is ook nog eens die onmiskenbare geloofwaardigheid van de persoon die weet waar hij of zij het over heeft.

Maar je moet jezelf en je ervaring wel eerst geschikt maken voor consumptie.

Je moet een flexibiliteit ontwikkelen om hetzelfde te zeggen op honderd verschillende manieren.

En je moet je realiseren dat ieder mens uniek is, ondanks de overeenkomsten.

Dan staat niets je in de weg om een fantastische hulpverlener te worden.

(Foto door @anniespratt, voor Unsplash)