Soms wil ik ZO graag voluit leven dat het pijn doet.

Dat het me beangstigt, bijna.

Er was een hele lange tijd dat ik dat verlangen onderdrukte, alsof ik het gewoon niet waard was om mijn hart te volgen.

Maar dat was niet vol te houden.

Het idee van verstoppen en beperken en ontkennen barstte langzaam, en uiteindelijk zit ik al een paar jaar middenin de scherven.

Een prachtig, en prachtig verwarrend proces.

Toen de neiging om mijn intuïtie te laten regeren meer en meer omhoog kwam, ontstond er een heftige strijd in mijn hoofd.

Het intellect was tot die tijd de baas geweest, de CEO van een firma die gericht was op mijn vermeende veiligheid, en dat leverde veel weerstand op.

Begrijp me goed: denken is bijzonder, het is nuttig, en het kan voor heel veel mooie en waardevolle dingen gebruikt worden, maar het is ook extreem beperkt.

Vrijwel alles wat de moeite waard is in een mensenleven, heeft helemaal niets met denken te maken.

Gelukkig kan de impuls ontstaan om dat drastisch te veranderen.

Dat verlangen wordt in mij steeds sterker, steeds zoeter, en steeds duidelijker.

Het diepe gevoel van voluit willen leven doet soms pijn, omdat ik me realiseer dat er nog zoveel te leren valt op dat gebied, zoveel te ontdekken, zoveel te groeien.

Het voelt dan bijna alsof ik vastzit in een klamme oude jas, terwijl ik weet wat ik veel liever wil dragen.

Dit verlangen is puur, en ik heb geleerd het niet te belasten met denken.

Het heeft namelijk niets te maken met uitkomsten of doelen, maar juist alles met spontaniteit, waardering, nieuwsgierigheid en onverschrokkenheid.

Zodra ik ga nadenken over hoe de toekomst eruit moet zien, wat de vorm ervan is, of wat het resultaat zou moeten zijn, raak ik de verbinding kwijt.

En juist het directe gevoel, de energie van het verlangen zelf, de levendigheid ervan, alsof het danst en zindert en zingt, is waar het om gaat.

Ik weet 100% zeker dat er veel meer in mij zit dan er nu uitkomt.

Dat is af en toe frustrerend, maar het is ook vooral hoopgevend, inspirerend, en eindeloos vervullend.

Dat het leven mij heel intens wil laten bestaan, maakt me blij.

Want nu ik weet dat het zo is, weet ik ook precies waarnaar ik moet luisteren.

Verlangen.

Voel jij het al?