Stoer zijn we.
Sterk.
En stoïcijns.
We drukken 150 kilo, dragen baarden, en lopen rond in een volwassen lijf.
Maar we zijn doodsbang voor tranen.
Kwetsbaarheid?
Hopeloosheid?
Eerlijkheid?
Dacht het niet!
‘Gedraag je toch eens als een vent!’ hoorden we vroeger.
‘Echte mannen huilen niet.’
‘Schouders eronder en gaan, jankerd!’
En dat deden we, zo groeiden we op, dat werd ons specialisme.
Doen alsof.
Onderdrukken, dempen en vluchten.
Ontkennen.
Onaantastbaar lijken.
Het bracht een soort veiligheid, een afstand, een manier van overleven, en dat is allemaal logisch en begrijpelijk.
Maar het is ook heel treurig.
Emoties en gevoelens zijn er niet voor niets.
Ze maken ons mens, ze luchten op, en ze helen.
Ze helpen je ontspannen, contact maken, en begrip hebben voor anderen.
Mits je ze voelt natuurlijk.
Daar gaat dit over.
Voelen.
Voelen dat je het soms niet weet, voelen dat je iemand mist, voelen dat je in zekere zin nog steeds een jongetje bent.
Voelen dat je even niet verder kunt, voelen dat je teveel van jezelf hebt gevraagd, voelen dat de hele wereld iets van je wil en je geen idee hebt waar je dat vandaan moet halen.
Verdriet, hopeloosheid, frustratie, angst, eenzaamheid.
Voelen.
Waarom ik je daarbij kan helpen?
Omdat ik net als jij ben.
Zoekende, proberende, struikelende.
Vol goede bedoelingen, maar emotioneel uit balans geraakt, en stevig dichtgetikt door oude ideeën en opvattingen.
Geen expert, maar barstend van de bereidheid en openheid en nieuwsgierigheid.
Het verschil is misschien dat ik al een tijdje geen zin meer heb om steeds te doen alsof en de barsten in mijn pantser verwelkom.
Er is niets mooier dan door het ijs van je bevroren emoties zakken en te ontdekken dat je dat aan kunt, dat het je completer en sterker maakt.
Sterk genoeg om soms zwak te zijn.
Een rijk leven vraagt om een rijk arsenaal aan gevoelens.
Dat onderzoek ik graag met je.
Het is een veilige manier om je onveilig te voelen, en te ontdekken wie je ook kunt zijn als je nergens op hoeft te lijken.
Als dit goed voelt (of fucking eng en spannend maar ook intrigerend), hoor ik graag van je.