Het is niet bepaald makkelijk om mens te zijn.
Of we het nou willen of niet, we krijgen er gratis een heleboel shit bij, zoals ongeduld, ongemak, jaloezie, angst, twijfel, razernij, gebrek aan zelfvertrouwen, dilemma’s, een lichaam (waar we altijd wel iets van vinden), en de ondermijnende neiging om onszelf continu met alles en iedereen te vergelijken.
Om maar wat te noemen.
Vaak proberen we die dingen krampachtig te veranderen, en net zo vaak doen we gewoon alsof ze er niet zijn.
Met behoorlijk wat tijdelijk succes, want we zijn goed in verstoppen en dempen.
Dat beetje ontspanning en afleiding vinden we overigens niet alleen in drank en drugs en gokken en seks en dat soort voor de hand liggende dingen, maar ook in therapie, meditatie en zelfhulpboeken.
Als ik kijk naar mijn eigen carrière als ‘zoeker naar geluk en peace of mind’ heb ik me zonder overdrijven honderden keren overgegeven aan het bereiken en implementeren van een bepaalde belofte, of een nieuw ideaal.
Een methode, een filosofische of spirituele richting, een therapie, of (heel vaak) een nieuwe gewoonte.
Keer op keer dook ik met enthousiasme en frisse hoop op dat nieuwe ding, maar meestal hield ik het nog geen dag vol, en als dat wél zo was, veranderde er eigenlijk nog niks.
In vrijwel alle gevallen, áls het al aantoonbaar effect had, was het tijdelijk, en eigenlijk precies zo lang als mijn enthousiasme, wilskracht en hoop het volhielden.
Daarna was ik vaak teleurgesteld, waardoor ik weer meer ging dempen.
Kortom: het perfecte recept voor een eindeloze opeenstapeling van mislukkingen.
Maar dat is niet het hele verhaal.
Een aantal jaar geleden ontdekte ik iets dat in feite zó belachelijk simpel is, dat het vanzelf weer ingewikkeld wordt.
Iets waar al eeuwen over gepraat wordt, dat al eindeloos lang onderwezen wordt, en dat zó bizar dichtbij is, dat we het altijd direct over het hoofd zien.
Het is iets waar ieder mens ter wereld van nature over beschikt, maar waar we vrijwel nooit iets over te horen krijgen.
Ik hoorde laatst een quote die dat rare geheim perfect illustreert:
‘Truth is simple, because if it was complicated, everybody would understand it.’
Als je ontdekt, of eigenlijk, hérontdekt, waar ik het over heb, begint alles op fundamenteel gebied te veranderen.
Dan raak je ook verlost van de neiging tot tijdelijk getrut en gedemp, en worden al die dingen waar we normaal zo mee worstelen een heel stuk minder impactvol, en een heel stuk draaglijker.
Ik dacht altijd dat veranderen 100% dóen was.
Nu weet ik dat het eigenlijk puur draait om een diepe herkenning en een handvol aha-momenten.
Klaar om dat ook te ontdekken?
Kom maar door met dat mailtje.