Van alle bestemmingen die er bestaan, is er één die nooit te overtreffen is:

Thuis.

En dan bedoel ik niet het huis of appartement of tiny home waar je woont.

Thuis is wat je bent als je niet dénkt aan wie of wat je bent.

Het is het enige dat nooit verandert, en zo’n beetje het laatste wat we ooit zien.

Het is de veiligste haven die er is, en het begin van elk avontuur.

Het is je natuurlijke staat, en het is wat de meeste mensen continu proberen te vinden in hun werk, hun relaties, hun hobby’s, hun verslavingen, en hun vakanties.

Thuis is waar jij bent, en daarom herkennen we het niet.

Wat er altijd is, valt niet meer op, en wat steeds verandert, krijgt alle aandacht.

Maar goed, dan nu even de hamvraag:

Waarom zou je dat überhaupt willen, dit essentiële, fundamentele thuiskomen?

Daar kan ik uren over praten, maar laat ik het kort houden.

Omdat het je leven verandert.

Omdat het je blik verruimt.

Omdat het je vrijheid vergroot.

Omdat het je creativiteit stimuleert.

En omdat het je het diepe gevoel geeft dat je leven één grote, briljante, geweldige, en soms doodgewone reis is.

Thuiskomen is een soort wakker worden.

Het is alsof je uit je wereldbeeld en je zelfbeeld flikkert, en ziet en vooral vóelt wat je werkelijk bent.

Het resultaat is spontane vrijheid en spontaan plezier.

Onvoorwaardelijk, waar dan ook op aarde.

Het verandert alles in een groot avontuur, waarbij je stopt met piekeren en duwen en trekken en sleuren, of in elk geval de gelegenheid krijgt dat niet meer te doen.

Het stelt je in staat in dat ongrijpbare ‘nu’ te leven, wat niets meer betekent dan los zijn van je eeuwige mentale geleuter.

Thuis is zó intiem, en zó dichtbij, dat we er automatisch overheen kijken, en het meestal het laatste is wat we zien.

Maar als we daar weer heel bewust komen, op die plek die we altijd al bij ons hadden, vraag je je af hoe je ooit zonder dat gevoel hebt gekund.

Het spreekt voor zich dat ik je graag op weg help.

Mail me maar.