Als de mensen die ik spreek als coach één gemeenschappelijke gewoonte hebben, dan is het wel piekeren over de toekomst.

Nadenken over de mogelijke gevolgen van iets, wat dan ook.

Plannen.

Scenario’s verzinnen.

Vooruit redeneren.

Noodoplossingen bedenken en opslaan.

‘Wat nou als?!’

Het lijkt alsof we denken dat de energie die we steken in theoretische toestanden, ons op de een of andere manier veilig houdt.

Alsof we door ons zorgen te maken allerlei rampen kunnen voorkomen.

Ja, nee, niet dus.

En de hoeveelheid energie en slaap die dat kost is onvoorstelbaar.

En volstrekt zinloos.

Laat me je dit vertellen:

Het is fucking onmogelijk om je overal op voor te bereiden, en het is ook nog eens zonde van je tijd.

Als je je realiseert dat je letterlijk álles aan kunt wat er maar kan gebeuren, als je weet dat er áltijd ingevingen en ideeën zullen komen, leef je veel lekkerder, en kun je stoppen met die gigantische voorraad oplossingen voor je-weet-maar-nooit.

Waar de meeste mensen vrijwel nooit bij stilstaan is dat waar ze zich druk over maken vrijwel nooit gebeurt, en áls het een keer gebeurt, pakt het vaak totaal anders uit dan verwacht.

Sta je dan met je oudbakken ideeën en antwoorden van vorige maand.

De slimste, meest bevrijdende en effectiefste manier om met toekomstige shit om te gaan, is door er NIET mee om te gaan.

In elk geval niet nu.

In elk geval niet de hele tijd.

In vrijwel alle gevallen is het gewoon beter om beslissingen te nemen, keuzes te maken en stappen te zetten, als we in het moment zélf zitten.

Als precíes duidelijk is waar we mee te maken hebben.

Want als we álle puzzelstukjes hebben weten we ook altijd wat we moeten doen.

Intuïtief.

Vrijwel moeiteloos.

Dat is heel, heel anders leven.

(Wil je dat ook? Mail me.)