{"id":47112,"date":"2022-06-15T15:36:05","date_gmt":"2022-06-15T15:36:05","guid":{"rendered":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/?p=47112"},"modified":"2022-06-15T17:36:19","modified_gmt":"2022-06-15T17:36:19","slug":"hoe-ik-leerde-omgaan-met-vliegangst","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/2022\/06\/15\/hoe-ik-leerde-omgaan-met-vliegangst\/","title":{"rendered":"Hoe ik leerde omgaan met vliegangst."},"content":{"rendered":"\n

Ik begon mijn vliegcarri\u00e8re met niets dan opwinding en plezier.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Als kind vond ik het complete avontuur echt geweldig, van Schiphol tot exotische bestemming (met vliegtuigtrap).<\/p>\n\n\n\n

Dus ook het vliegen zelf was machtig interessant, en lekker spannend.<\/p>\n\n\n\n

Maar dat bleef niet zo.<\/p>\n\n\n\n

Toen ik eenmaal een stuk ouder was en al een tijd heel veel dronk, voelde ik me vaak nogal gammel en labiel, en dat gevoel nam ik mee het vliegtuig in.<\/p>\n\n\n\n

Zo ontstond er een associatie met vliegen (en dan vooral stijgen, turbulentie, en weer landen) die uitgroeide tot een soort monster.<\/p>\n\n\n\n

Als ik genoeg gedronken had viel het nog wel mee, maar toen ik stopte met alcohol viel dat dempen weg, en moest ik het weer nuchter doen.<\/p>\n\n\n\n

De eerste jaren vliegen zonder roesje waren serieus lastig, en ik werd banger en banger en banger.<\/p>\n\n\n\n

Dat betekende dat ik uiteindelijk serieus overwoog om niet meer door de lucht op reis te gaan, om het vliegen gewoon helemaal op te geven, maar ik besloot op de een of andere manier het tegenovergestelde te doen:<\/p>\n\n\n\n

Ik ging juist zo vaak mogelijk vliegen.<\/p>\n\n\n\n

Ten eerste wist ik hoe het was om toe te geven aan een angst en iets uiteindelijk volledig uit de weg te gaan, en dat zou mijn wereld letterlijk veel kleiner maken.<\/p>\n\n\n\n

Ik was begonnen aan een nieuwe fase van mijn leven en wilde deze manier van reizen simpelweg niet opgeven.<\/p>\n\n\n\n

De tweede reden om meer te vliegen in plaats van minder, was dat ik eigenlijk ook wel heel nieuwsgierig was of ik het op de een of andere manier kon fixen.<\/p>\n\n\n\n

Gelukkig maar.<\/p>\n\n\n\n

Dus vloog ik een paar jaar met wisselende niveaus van angst en ongemak, en experimenteerde ik met allerlei soorten afleiding, en tal van gedachten en idee\u00ebn en ontspannings- en ademhalingsoefeningen.<\/p>\n\n\n\n

Soms viel het vliegen enorm mee, af en toe was het weer even heel pittig.<\/p>\n\n\n\n

Maar er was niet echt sprake van een stijgende lijn in comfort.<\/p>\n\n\n\n

Het scheelde absoluut dat ik het bleef doen, zeker weten, maar ik had de truc duidelijk nog niet gevonden.<\/p>\n\n\n\n

Tot ik op een dag voor de zoveelste keer naar Londen vloog, ik denk in 2018, en terwijl het vliegtuig naar kruishoogte steeg een inzicht kreeg.<\/p>\n\n\n\n

Ik dacht: \u2018Ik probeer al jaren uit alle macht niet bang te zijn, ik probeer al heel lang het fysieke gevoel dat ik heb als het vliegtuig schudt of zakt of trilt te weerstaan of te onderdrukken. Maar wat nou als ik daar gewoon mee stop?\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Het was misschien een rare constatering, maar het voelde waardevol.<\/p>\n\n\n\n

Ik realiseerde me ineens dat letterlijk iedereen in het vliegtuig fysieke gewaarwordingen heeft als het vliegtuig (heftig) beweegt, en dat die ervaring z\u00e9lf dus helemaal geen probleem hoeft te zijn.<\/p>\n\n\n\n

Er waren immers meer dan genoeg mensen om me heen die totaal relaxed waren en bleven, ongeacht het schudden of zakken.<\/p>\n\n\n\n

Dus ik dacht op dat moment: \u2018Weet je wat? Fuck it. Ik ga tijdens de eerstvolgende periode van turbulentie met nieuwsgierigheid en acceptatie naar de sensaties kijken, want ik heb letterlijk niets te verliezen. Ik maak ruimte voor \u00a0mijn maag die omhoog lijkt te schieten in mijn keel, en accepteer mijn handen die automatisch in de leuning knijpen en het lichte gevoel in m\u2019n hoofd als het \u00a0evenwicht eventjes verstoord wordt.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

En dat gebeurde.<\/p>\n\n\n\n

Op de een of andere manier had ik gewoon geen zin meer in het eindeloze getrut, en ik gaf het worstelen op.<\/p>\n\n\n\n

Ik bleef nieuwsgierig maar verloor me niet meer in de (fysieke) ervaring.<\/p>\n\n\n\n

Ik zag het allemaal komen en gaan, stijgen en dalen in mij, als tijdelijk fenomeen.<\/p>\n\n\n\n

En al snel bleek dat ook de kleine beetjes onrust die meekwamen met het schudden van het vliegtuig, vrijwel direct verdwenen als de beweging voorbij was.<\/p>\n\n\n\n

Ik keek met belangstelling naar wat er opkwam, en was me volledig bewust van de gevoelens en de verschillende emoties, maar versmolt er niet meer mee.<\/p>\n\n\n\n

Ik was als het ware de ruimte eromheen, de bewuste ruimte waar niets mee kan gebeuren, de ruimte die tijdloos en betrouwbaar is, die er v\u00f3\u00f3r en tijdens en n\u00e1 het vliegen is.<\/p>\n\n\n\n

En de hele ervaring werd slechts dat: een ervaring.<\/p>\n\n\n\n

Niet goed, niet slecht, gewoon een tijdelijk fenomeen dat misschien steeds even om aandacht vroeg maar zelf geen enkele macht had.<\/p>\n\n\n\n

Op dat moment realiseerde ik me dat ik helemaal klaar was met me urenlang schrap zetten, met de continue weerstand en alle angstige verwachtingen, en met het proberen non-stop te anticiperen op alle bewegingen van het vliegtuig, want ik wist ineens dat dat misschien nog wel een veel groter probleem was.<\/p>\n\n\n\n

Juist dat constante managen, al die activiteiten om maar niets te hoeven voelen, maakten het zo lastig en vervelend en dramatisch: de sensaties die veroorzaakt werden door de verplaatsing van het vliegtuig vielen eigenlijk juist heel erg mee.<\/p>\n\n\n\n

De weerstand was het \u00e9chte probleem.<\/p>\n\n\n\n

Het doorzien daarvan maakte me fundamenteel rustig, ondanks de gevoelens die er nog steeds waren.<\/p>\n\n\n\n

Alles was gewoon ok\u00e9.<\/p>\n\n\n\n

En er was trouwens nog iets dat me enorm geholpen heeft, en nog steeds goud waard is in allerlei verschillende situaties.<\/p>\n\n\n\n

Ooit ging ik het vliegtuig al in met angst en onrust en ongemak.<\/p>\n\n\n\n

Dat had zich vaak ruim van tevoren opgebouwd, en ik nam het mee aan boord.<\/p>\n\n\n\n

Ik w\u00e1s dus al bang, ik bracht k\u00f3ffers vol ongemak en onrust mee, en dat besmette de reiservaring eigenlijk al vanaf het allereerste begin.<\/p>\n\n\n\n

Maar doordat ik me de afgelopen jaren steeds bewuster ben geworden van die onrust die we als mens kunnen ervaren, van al die gedachten en tijdelijke sensaties, bouwen ze niet meer op tot grote problemen.<\/p>\n\n\n\n

Op het moment dat er tegenwoordig een paniekerige of zorgelijke gedachte opkomt, en dat geldt ook als ik een gevoel van ongemak ervaar, trek ik er als het ware meteen mijn handen vanaf, en is het alweer voorbij.<\/p>\n\n\n\n

Het vliegt als het ware door mijn bewustzijn heen.<\/p>\n\n\n\n

Het komt, en het gaat, en ik blijf het rustig ervaren.<\/p>\n\n\n\n

Eigenlijk ben ik gewoon weer nieuwsgierig, net als vroeger.<\/p>\n\n\n\n

Tegenwoordig heb ik het ook nooit meer over vliegangst.<\/p>\n\n\n\n

Dat heb ik namelijk niet.<\/p>\n\n\n\n

Tijdelijk ongemak wel.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Nou en?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

—<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

(Als je nieuwsgierig bent naar bewuster leven en veel relaxter omgaan met sensaties en gevoelens, mail me dan<\/a>. Leven in angst is echt geen must.)<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

—<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

(Photo by @hansonluu, for Unsplash)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik begon mijn vliegcarri\u00e8re met niets dan opwinding en plezier. Als kind vond ik het complete avontuur echt geweldig, van Schiphol tot exotische bestemming (met vliegtuigtrap). Dus ook het vliegen zelf was machtig interessant, en lekker spannend. Maar dat bleef niet zo. Toen ik eenmaal een stuk ouder was en al een tijd heel veel […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":47113,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":""},"categories":[102,97,96,100,116,113,103,112],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47112"}],"collection":[{"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=47112"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47112\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":47123,"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47112\/revisions\/47123"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/media\/47113"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=47112"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=47112"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/marnix.nl\/homepage\/welkom\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=47112"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}